Muziekrecensie: Glice - Fleisch II

Glice - Fleisch 2Ik was op een bruiloft en er was taart en mjoeziek en er waren er twee die gingen trouwen. En er was een prieeltje en een watertje en vanover dat watertje kwamen ze aangevaren: zij in haar bruidsjurk en hij met een hele domme hoed op zijn hoofd. En ze roeiden niet eens zelf, dat deed een vent in een Heel Erg Officerandagentleman-achtig marineuniform en ik dacht zo kun je je bruiloft ook gedroomd hebben en ik keek uit ogen die huilden van afgrijzen en misprijzen en ik dacht o mijn god.

Lees verder...


Essay: Laurette Massant - Viersus (expositie)

Viersus Op de herfstige avond van afgelopen 17 november was in Brussel de vernissage van Viersus, de eerste solo-expositie van de Brusselse kunstenaar Laurette Massant (1985). Dat VDK/JFK, een relatief nieuwe galerie in hartje Brussel, deze kunstenaar in huis heeft is goed nieuws. De galerie is geïnteresseerd in, om zo te zeggen, klassieke moderne kunst – en Laurette Massant is een heel bijzondere kunstenaar die het allebei is: modern én klassiek.

Lees verder...


Muziekrecensie: Ian Fisher - Koffer

Ian Fisher - Koffer Sta te staan, zie hem daar staan met die koffer in zijn hand en die bloeze zo strak in suh djiens en zun baard zo vast op zijn gezicht. Staat hij te staan. Op een kerkenpad. En Tonnie Dieleman zag dat het goed was. Ian Fisher. Dit kan zo country zijn. Dit gaat zo country zijn. Dit moet country zijn.

Lees verder...


Festival, Muziekrecensie: Crossing Border 2016 - Alle Verslagen Verzameld

cb16_100Crossing Border zat wat vastgeroest bij de Schouwburg, maar nu ze eindelijk weer eens verkastte, was het wel even wennen. Want waar zijn de kleine podia met intieme schrijversoptredens? Als de zaaltjes eenmaal gevonden zijn, is het gewoon weer Crossing Border - met PJ Harvey, Lotte Dodion en Eva Meijer als hoogtepunten. De aandachtige Schouwburg-zaal werd vervangen door de Lutherse Kerk waar Lisa Hannigan en John Morland goed bevielen. Emiliani Torrini met haar bijzondere orkest deden het prima. Net als veel indierock in Paard en Koorenhuis, zoals Angel Olsen en Cass McCombs. De muziekprogrammering was duidelijk wat breder dan voorgaande jaren met de lichte Vlaamse hiphop van Tourist LeMC, oude soul-hippie Michael Franti en jonge vrolijke soul-hiphop van Tiggs Da Author als uitschieters.

Lees verder...


Column, Festival, Muziekrecensie: Crossing Border: column over Cass McCombs

Crossing Border 2016 column

Aan het begin van het afsluitende concert van Crossing Border, dat van Cass McCombs en zijn band in het Koorenhuis in Den Haag, stapte Angel Olsen het podium op. Eerder op de avond had de zangeres een indrukwekkend optreden in het Paard van Troje verzorgd. Cass McCombs en Angel Olsen, een gouden combinatie.

Lees verder...


Festival, Muziekrecensie: Crossing Border Festival - 2016: Dag 3: ZATERDAG

Crossing Border 2016 zaterdag

De zaterdagavond van Crossing Border op de nieuwe locatie voelt al bijna vertrouwd. We weten ondertussen de weg tussen de verschillende zalen en vinden rust bij de vogels en violen van Eva Meijer, indrukwekkende woorden bij PJ Harvey en Lotte Dodion, fijne indierock bij Angel Olsen, hartverscheurende songs van John Morland, experimentele sferen bij The Low Anthem en ontspannen hiphop bij Tiggs Da Author.

Lees verder...


Festival, Muziekrecensie: Crossing Border Festival - 2016: Dag 2: VRIJDAG

Crossing Border vrijdag 2016 De raven zijn geland op de Grote Markt. Crossing Border is na jaren Schouwburg eindelijk weer eens verkast. De gezellige Grote Markt met z’n cafés, de sfeervolle Lutherse kerk, het verantwoorde Humanity House, de vrijplaats Het Koorenhuis en de popzaal Het Paard. Vrijdagavond was de vuurdoop voor deze locaties, al voelde het soms als een deja vu. Want zat vroeger Music in my Head/Walk the line hier niet? Is dit Music in my head met boeken, of toch gewoon Crossing Border?

Lees verder...


Festival, Muziekrecensie: Crossing Border Festival - 2016: Dag 1: Smetvis

CB 16 wo SmetvisCrossing Border 2016 trapt af waar het twaalf maanden terug eindigde: in het Paard van Troje. Vorig jaar sloot Salman Rushdie het festival af in de popzaal, terwijl de dagen ervoor de Koninklijke Schouwburg nog het festivalhart was. Het chique Voorhout ligt nu achter ons en de Grote Markt met het Paard ertegenover is dit jaar het centrum waar literatuur en muziek met elkaar versmelten.
De aftrap was meteen een mooi voorbeeld van zo’n versmelting: de Haagse band Smutfish, rondom kunstenaar Melle de Boer, presenteerde haar album ‘De vis die niet kon zwemmen.’

Lees verder...


Muziekrecensie: Blind Sun - New Century Christology

Blind Sun - New Century Christology Ga achter de man met het snoer staan. Blijf achter de man met de baard lopen. Je kon het horen komen doorheen de druivengaard, maar ik had geen zin om weer dat hele eind terug te moeten lopen naar waar mijn jeuk begonnen was.

Lees verder...


Muziekrecensie: Subterranean Street Society - I’ll leave me before you do

Subterranean Street Society - I’ll leave me before you do Ik hoopte tegen beter hopen in Dit gaat n Malcolm Middleton soort van plaat (ja) kunnen zijn. Een fluister, en een stem die indrinkt als een zwaar streekbiertje uit ergens een plek waar je normaal niet. En alles alsof je drinkebroer t in zijn allerdiepste eenzaamheid aan jou en jou alleen geschreven heeft. En ik denk aan Angelique en aan wijn aldurweg uit Gallicië.

Lees verder...


In vorige edities van dR:


 

In het blauwe heenin

Hij zit daar maar. Voor het raam. Op een stoel dan nog, godverdomme. Hij verroert geen poot. Als zijn zitten nu nog maar de herinnering aan of de belofte van dienamiek in zich had gedragen, maar neeeh, stokstijf stil zit die zeikerd en het ziet er niet naar uit dat hij zich vandaag of morgen gaat bewegen, of dat hij zich gisteren nog bewogen heeft.

Eergisteren nog wel. Eergisteren wassi zo druk als een baasje. Echt waar. Gijlie haadt hem moeten zien! Hij was al zijn herinneringen op alfabetiese volgorde aan het leggen om ze vervolgens van A tot Z in te kunnen plakken als zijn van godvergeten vakansiephotoos. Daar lagen ze, overheen zijn gehele keukentafel: al zijn herinneringen. Allemaal. Er waren er bij die hem dierbaarder waren dan andere. Zo was er een herinnering aan het meisje dat zich voortbewoog in een doos waaronder wielen stonden. “Hier,” sprak hij, wijzend op die spesifieke herinnering, “daar.” Hier daar, zo praat die tiep nu eenmaal, ik kan er ook niks aan doen. “Hier:

we paarden in een emmer vol slagersmessen en ik werd wakker met het Zwaard van Damokles boven mijn kop!”

Want zo was het nu eenmaal gegaan, daar kon hij ook niks aan doen.

Er waren nog herinneringen. Er waren zowaar, eksjoewallie, nog vakansieherinneringen bij ook! Aan Ana. Spaanse Ana. Ana met het badpak. Ana met de tetjens. En zee, veel zee ook. Zoals dat hoort, met vakansieherinneringen. En nog, nog herinneringen waren er. Aan zijn ouders. De een halfdood, de ander halfdronken. Het kleine rode driewielertje, de teddybeer, de grote witte plastieken polisieauto. Zulke herinneringen waren er ook. En ze lagen daar allemaal. Op zijn keukentafel. Eergsiteren. Toen er nog aksie was (hij herinnert zich nog wel aksie).

Maar nu zit hij daar maar, op die stoel. Hij heeft zich helemaal leegherinnerd. Hij denkt niks meer, hij doet niks meer. Naja. Hij eet een appel, nu. Dat dan weer wel.

tim donker


Kies een column uit het archief via onderstaand menu.

Volgende week meer recensies op de Recensent.