Muziekrecensie: Mount Eerie - A Crow Looked At Me

Mount Eerie - A Crow Maar toen. En toen. Ja toen. Toen ging zijn vrouw dood. Veels te jong. Veels te kanker. Veels te moeder. Hun dochtertje nog maar anderhalf (slechts een half jaar jonger dan mijn dochter, kon ik niet nalaten te denken).
En op ze Feesboek, weeral ze Feesboek, altijd ze Feesboek, drongen de eerste klanken tot mij door van Elverums hartverscheurende afscheidsplaat. Intens, klein en verpletterend. A Crow Looked At Me is een ingetogen, kale, sobere plaat maar zeer zeker niet de allersomberste die ik ooit hoorde.

Lees verder...


Muziekrecensie: Kim Janssen - Cousins

Kim Janssen - Cousins waarom oud worden zo ver van jou vandaan en nu alles alleen maar weegt en niets ooit nog komt komt deze seedee, koffie en Cousins en raam en ik ontvel piano’s voor de spaghettisaus, en Host treft mijn oor en dat vind ik nu eens mooi, dat vind ik nu eens echt heel erg mooi

Lees verder...


Festival, Filmrecensie: International Film Festival Rotterdam - 2017

Planet IFFR 2017 De kleurrijke planeet kijkt je met z’n tijgerogen aan als je het Centraal Station uitkomt in Rotterdam. Het International Film Festival is weer in de stad. Art-house-films van uit de hele wereld, waaronder enkele grote namen, zijn te zien in tientallen filmzalen. ‘Planet IFFR’ is iets toegankelijker dan voorgaande jaren, met een kleine stijging in bezoekersaantallen als bewijs en een hele rij mooie kijk-ervaringen als resultaat. Lees hier de IFFR-weerslag van Ricco van Nierop.

Lees verder...


Muziekrecensie: Tiny Room Records - 4 Releases

Tiny Room Records Neem een woord dat alles, en daardoor niks betekent, neem een woord als STAD bijvoorbeeld. De dagdagelijksheid, en de omnipresentheid ervan in de straten van de stad, elke stad, iedere stad is ommers elke stad.

Lees verder...


Filmrecensie: FILM 2016 - Verzamelde recensenten

Film 2016

In al die jaren dat we dit overzicht samenstellen, is er nog nooit zo weinig overeenstemming geweest – slechts enkele titels werden meermaals genoemd. Nee, niet Bridget Jones’s Baby, Suicide Squad of Star Wars. Dat betekent misschien dat er weinig overduidelijke uitschieters waren (hooguit Daniel Blake), maar betekent ook dat het aanbod in de breedte erg sterk was en voor elk wat wils. Check hier het film-jaaroverzicht en ga alsnog de films kijken die je gemist hebt.

Lees verder...


Muziekrecensie: Glice - Fleisch II

Glice - Fleisch 2Ik was op een bruiloft en er was taart en mjoeziek en er waren er twee die gingen trouwen. En er was een prieeltje en een watertje en vanover dat watertje kwamen ze aangevaren: zij in haar bruidsjurk en hij met een hele domme hoed op zijn hoofd. En ze roeiden niet eens zelf, dat deed een vent in een Heel Erg Officerandagentleman-achtig marineuniform en ik dacht zo kun je je bruiloft ook gedroomd hebben en ik keek uit ogen die huilden van afgrijzen en misprijzen en ik dacht o mijn god.

Lees verder...


Essay: Laurette Massant - Viersus (expositie)

Viersus Op de herfstige avond van afgelopen 17 november was in Brussel de vernissage van Viersus, de eerste solo-expositie van de Brusselse kunstenaar Laurette Massant (1985). Dat VDK/JFK, een relatief nieuwe galerie in hartje Brussel, deze kunstenaar in huis heeft is goed nieuws. De galerie is geïnteresseerd in, om zo te zeggen, klassieke moderne kunst – en Laurette Massant is een heel bijzondere kunstenaar die het allebei is: modern én klassiek.

Lees verder...


Muziekrecensie: Ian Fisher - Koffer

Ian Fisher - Koffer Sta te staan, zie hem daar staan met die koffer in zijn hand en die bloeze zo strak in suh djiens en zun baard zo vast op zijn gezicht. Staat hij te staan. Op een kerkenpad. En Tonnie Dieleman zag dat het goed was. Ian Fisher. Dit kan zo country zijn. Dit gaat zo country zijn. Dit moet country zijn.

Lees verder...


Festival, Muziekrecensie: Crossing Border 2016 - Alle Verslagen Verzameld

cb16_100Crossing Border zat wat vastgeroest bij de Schouwburg, maar nu ze eindelijk weer eens verkastte, was het wel even wennen. Want waar zijn de kleine podia met intieme schrijversoptredens? Als de zaaltjes eenmaal gevonden zijn, is het gewoon weer Crossing Border - met PJ Harvey, Lotte Dodion en Eva Meijer als hoogtepunten. De aandachtige Schouwburg-zaal werd vervangen door de Lutherse Kerk waar Lisa Hannigan en John Morland goed bevielen. Emiliani Torrini met haar bijzondere orkest deden het prima. Net als veel indierock in Paard en Koorenhuis, zoals Angel Olsen en Cass McCombs. De muziekprogrammering was duidelijk wat breder dan voorgaande jaren met de lichte Vlaamse hiphop van Tourist LeMC, oude soul-hippie Michael Franti en jonge vrolijke soul-hiphop van Tiggs Da Author als uitschieters.

Lees verder...


Column, Festival, Muziekrecensie: Crossing Border: column over Cass McCombs

Crossing Border 2016 column

Aan het begin van het afsluitende concert van Crossing Border, dat van Cass McCombs en zijn band in het Koorenhuis in Den Haag, stapte Angel Olsen het podium op. Eerder op de avond had de zangeres een indrukwekkend optreden in het Paard van Troje verzorgd. Cass McCombs en Angel Olsen, een gouden combinatie.

Lees verder...


In vorige edities van dR:


 

In het blauwe heenin

Hij zit daar maar. Voor het raam. Op een stoel dan nog, godverdomme. Hij verroert geen poot. Als zijn zitten nu nog maar de herinnering aan of de belofte van dienamiek in zich had gedragen, maar neeeh, stokstijf stil zit die zeikerd en het ziet er niet naar uit dat hij zich vandaag of morgen gaat bewegen, of dat hij zich gisteren nog bewogen heeft.

Eergisteren nog wel. Eergisteren wassi zo druk als een baasje. Echt waar. Gijlie haadt hem moeten zien! Hij was al zijn herinneringen op alfabetiese volgorde aan het leggen om ze vervolgens van A tot Z in te kunnen plakken als zijn van godvergeten vakansiephotoos. Daar lagen ze, overheen zijn gehele keukentafel: al zijn herinneringen. Allemaal. Er waren er bij die hem dierbaarder waren dan andere. Zo was er een herinnering aan het meisje dat zich voortbewoog in een doos waaronder wielen stonden. “Hier,” sprak hij, wijzend op die spesifieke herinnering, “daar.” Hier daar, zo praat die tiep nu eenmaal, ik kan er ook niks aan doen. “Hier:

we paarden in een emmer vol slagersmessen en ik werd wakker met het Zwaard van Damokles boven mijn kop!”

Want zo was het nu eenmaal gegaan, daar kon hij ook niks aan doen.

Er waren nog herinneringen. Er waren zowaar, eksjoewallie, nog vakansieherinneringen bij ook! Aan Ana. Spaanse Ana. Ana met het badpak. Ana met de tetjens. En zee, veel zee ook. Zoals dat hoort, met vakansieherinneringen. En nog, nog herinneringen waren er. Aan zijn ouders. De een halfdood, de ander halfdronken. Het kleine rode driewielertje, de teddybeer, de grote witte plastieken polisieauto. Zulke herinneringen waren er ook. En ze lagen daar allemaal. Op zijn keukentafel. Eergsiteren. Toen er nog aksie was (hij herinnert zich nog wel aksie).

Maar nu zit hij daar maar, op die stoel. Hij heeft zich helemaal leegherinnerd. Hij denkt niks meer, hij doet niks meer. Naja. Hij eet een appel, nu. Dat dan weer wel.

tim donker


Kies een column uit het archief via onderstaand menu.

Volgende week meer recensies op de Recensent.