Muziekrecensie: Jill Barber - Fool's Gold

Jill Barber - Fool's GoldEn je denkt Als die vrouw een ganzelijke seedee maken kan terwijl haar kind net geboren is moet ik toch zeer zeker wel die seedee resenseren kunnen terwijl mìjn dochter net geboren is.
Al valt het niet mee.
Het is zoeken naar de kieren in mijn vaderschap & zien of die resensent nog leeft te leven ergens daarachter.

Lees verder...


Boekrecensie, Dichtbundel: Frank Keizer - Mijn eigen problemen

Frank Keizer - Mijn eigen problemen Geschiedenis, economie, Marx, de crisis, postindustriële paniek, antisymboliek, academische analyses. Dit zijn zomaar wat onderwerpen die voorkomen in Mijn eigen problemen van Frank Keizer. Ondanks deze onderwerpen is dit geen traktaat of politiek pamflet, ook is het geen essaybundel over de hedendaagse wereld. Nee, het gaat om een dichtbundel, uitgegeven door Stanza.

Lees verder...


Muziekrecensie: Elizabeth Schimana - Virus

Elisabeth Schimana - Virus Elizabeth Schimana. Klom uit de hel. Klom uit de masjiene. Misschien met een klein beetje hulp van Gernot Tutner. Misschien ganz op eigen kracht. We waren er niet bij, wel? Ze klom. En ze nam een Virus mee.

Lees verder...


Muziekrecensie: Sven Agaath - Simple Field Calculator

Sven Agaath - Simple Field Calculator

Tiny Room is een nieuw indielabel, gevestigd in Utrecht. Het label is opgestart om bands en artiesten uit de underground aan een passend publiek te helpen. Tiny Room probeert dit te bereiken door op alle aspecten (opnames, shows, releases, etc.) mee te denken en mee te werken. Hierdoor is het mogelijk om, waar nodig, zaken nét even anders aan te pakken.”
Zozo jaja.

Lees verder...


Boekrecensie: The White Mega Giant - TWMG

The White Mega Giant - TWMG Je kan niet meer wegkijken van deze zoort van psychedelica. Dan heeft het een naam, en een voorgeschreven werking. Dan staat het stil, dan marsjeert dat niet meer. Dan heeft het een jaartal ook, en die lichte stank toch van oubolligheid.
Het wil zo graag. Het wil veel te graag de reis verklanken. Het wil te veel de volte in. Te ruim de ruimte in. En dan spinnen van mars krieuwelend over dat ronde raampje.

Lees verder...


Muziekrecensie: Anne Chris Bakker - Reminiscenses

Anne Chris Bakker - Reminiscenses & dan zomaar midderdaglijk liggen op de bodem van onze boot. (op de bodem van ons dobberen). ik open mijn mond zonder te weten wat ik zeggen zal als wat ik zeggen zal blijkt te zijn: dat verhaal over Anne Bakker die violiste is en Anne Chris Bakker die laatstenacht ons drijven droeg en hoe gemakkelijk het is ze te verwarren sinds ze allebei ook iets met Machinefabriek deden maar dan sluit ik mijn mond weer want van dat laatste ben ik niet eens zeker.

Lees verder...


Muziekrecensie: Peter Kernel - Thrill Addict

Peter Kernel - Thrill Addict “God, hieraan is wel HEEL ERG VEEL fout, Luuk!” zeg ik tegen mijn zoon die “Ja.” zegt, en ik smijt de seedee een weinig terzijde. Dit ga ik niet nu doen en ook niet vanavond en ook niet dit weekend, heet dat smijten.
Ecstasy zo heet het allereerste nummer en das ook al niet zoon heel beste titel nee. Maar dit had ik niet verwacht dit had ik in geen honderd jaar bedacht dit dacht ik niet te gaan horen had ik al gezegd dat ik dit niet verwacht had.

Lees verder...


Muziekrecensie: Vinzenz Schwab - Dings # 1

Vinzenz Schwab Elektroakoesties, geïmprovizeerde muziek, noise, geprepareerde piano, fieldrecordings, “klassieke” elektronika (peins Stockhausen, Xenakis, Ligeti, Varèse; Luigi Russolo, Pierre Schaeffer, Halim el-Dabh – dezulken). En ik ken dat wel. Ik ken dat al zo lang.
Wat Vinzenz Schwab te grazen heeft op die afgegraasd veldje is solide. Solide. Niet meer. Niet minder. Solide avantgarde. Uw avantgarde is solide monneer. Uw avantgarde staat zoals het moet staan. Maar lopen doet het niet. Of. Wel. Naja.

Lees verder...


Boekrecensie, Dichtbundel: Jacob Groot - Nieuwe Zon

Jacob Groot - Nieuwe Zon Wie vond de moderne boeklange roman uit? Cervantes, denk ik graag. Hij zit daar, geslagen op spaanse munt, gestoken in een doorzichtig vakje in mijn multifunskjonele schrijfmap. Altoos als ik mijn multifunksjonele schrijfmap opensla, wat vaak is als nu: wanneer het middernachtelijk uur reeds voorbij stombelde, staart de gemunte Cervantes mij aan en dan zeg ik “Miguel jongen, Miguel…”, en meer niet, want soms is met “Miguel jongen…” alles wel gezegd.
Boeklange poëmen raken aan alles wat daar voor was. Lyriek luiten en Homeros. Groot is eeuwenoud. Groot is brandjenieuw.

Lees verder...


Muziekrecensie: Recente cd's van het Chmafu-label

Flunger Scheib Op Chmafu resideren muziesie. Veelal Oostenrijkers, dat is waar. Maar voor Maru’s part ben je evengoed Sloveen ofzo. Als je maar iets maakt waar –eventueel met een beetje goede wil- namen aan te verbinden zijn als jazz, neoklassiek, idm, darkwave, freecore, krautrock, postpunk of avantgarde altesaam.
Die Maru. Hij is een goede mens. Zei ik dat al? Hij laat niet af de mooiste muziekjes doorheen die brievenbus van mij te doen komen. Muziekjes als:

Lees verder...


In vorige edities van dR:


 

In het blauwe heenin

Hij zit daar maar. Voor het raam. Op een stoel dan nog, godverdomme. Hij verroert geen poot. Als zijn zitten nu nog maar de herinnering aan of de belofte van dienamiek in zich had gedragen, maar neeeh, stokstijf stil zit die zeikerd en het ziet er niet naar uit dat hij zich vandaag of morgen gaat bewegen, of dat hij zich gisteren nog bewogen heeft.

Eergisteren nog wel. Eergisteren wassi zo druk als een baasje. Echt waar. Gijlie haadt hem moeten zien! Hij was al zijn herinneringen op alfabetiese volgorde aan het leggen om ze vervolgens van A tot Z in te kunnen plakken als zijn van godvergeten vakansiephotoos. Daar lagen ze, overheen zijn gehele keukentafel: al zijn herinneringen. Allemaal. Er waren er bij die hem dierbaarder waren dan andere. Zo was er een herinnering aan het meisje dat zich voortbewoog in een doos waaronder wielen stonden. “Hier,” sprak hij, wijzend op die spesifieke herinnering, “daar.” Hier daar, zo praat die tiep nu eenmaal, ik kan er ook niks aan doen. “Hier:

we paarden in een emmer vol slagersmessen en ik werd wakker met het Zwaard van Damokles boven mijn kop!”

Want zo was het nu eenmaal gegaan, daar kon hij ook niks aan doen.

Er waren nog herinneringen. Er waren zowaar, eksjoewallie, nog vakansieherinneringen bij ook! Aan Ana. Spaanse Ana. Ana met het badpak. Ana met de tetjens. En zee, veel zee ook. Zoals dat hoort, met vakansieherinneringen. En nog, nog herinneringen waren er. Aan zijn ouders. De een halfdood, de ander halfdronken. Het kleine rode driewielertje, de teddybeer, de grote witte plastieken polisieauto. Zulke herinneringen waren er ook. En ze lagen daar allemaal. Op zijn keukentafel. Eergsiteren. Toen er nog aksie was (hij herinnert zich nog wel aksie).

Maar nu zit hij daar maar, op die stoel. Hij heeft zich helemaal leegherinnerd. Hij denkt niks meer, hij doet niks meer. Naja. Hij eet een appel, nu. Dat dan weer wel.

tim donker


Kies een column uit het archief via onderstaand menu.

Volgende week meer recensies op de Recensent.