Festival, Filmrecensie: International Film Festival Rotterdam 2016

IFFR 2016 ‘Er zat een heel nieuw leven in de videospeler.’ Aldus een Roemeense man die terugblikt op de tijd dat hij illegaal Westerse films keek bij de buren in de docu Chuck Norris vs. Communism. Weinig illegaals bij het 45e International Film Festival Rotterdam. Wel heel veel nieuwe levens en nieuwe werelden die voor de bezoekers open zijn gegaan. Het IFFR viert de verbeelding door middel van veel verhalen, muziek, poëzie, rebellie, creativiteit en spanning.

Lees verder...


Boekrecensie, Dichtbundel: Jean-Marie Henri Berckmans - Tranen voor Coltrane

Berckmans - Coltrane In de oude tijd echter, waren zijn boeken nog rock n roll. Later werden ze jazz (iets langs deze lijnen verkondigde Berckmans ooit in een intervjoe). Daar is wel iets van aan. De afgeronde vierkwartsmaten van het vroege werk blijven toch wat kleintjes als je ze vergelijkt met het vrije, ronde, vloeiende, woedende, bruisende van de (free)jazz die later zijn schrijven werd.

Lees verder...


Filmrecensie: FILM 2015 - Verzamelde recensenten

Film 2015

Het was het jaar van vijftig tinten en de terugkeer van Bond, toch is daar in dit jaaroverzicht weinig van te merken. De verzamelde filmadepten kozen andere favorieten. Zonder twijfel stijgt het heftige oorlogsdrama Son of Saul boven alles uit, maar er is meer. Want, wat waren de meest overschatte en onderschatte films van 2015 en wie maakte de mooiste filmmuziek? Blij, boos, bang, verdrietig en afkerig - film kijken levert alle emoties op en de recensenten zijn het vaak oneens. Bijvoorbeeld over Star Wars, Reality en Mad Max. Lees, check de lijstjes en ga alsnog de films kijken die je gemist hebt.

Lees verder...


Muziekrecensie: broeder Dieleman - Uut de bro

broeder Dieleman - Uut de bron Het kan me niet schelen. Hoeveel kasten. Hoeveel kamers. Hoeveel ruimte het bruikt. Als lang als er rielieses zijn zullen als Uut de bron blijf ik trouw zweren aan dat viezieke aspekt van mjoeziek. Noem het fucking gesammtkunstwerk voor mijn part, ik hield toch al nooit alteveel van Wagner (spr. uit wagner).

Lees verder...


Boekrecensie, Festival: Crossing Border 2015 - Alle Verslagen Verzameld

Crossing Border 2015

Crossing Border stond als vanouds in het teken van muziek en verhalen, maar dan kwam nade aanslagen in Parijs iets bij: stilte en magie als wapens tegen de angst. Hoogtepunten dit jaar waren Shilpa Ray, Samantha Crain, Alela Diane, Bianca Casady, Kitty, Daisy & Lewis. Tevens aandacht voor de bijzondere programma's rondom Ali Eskandarian, de ECI-uitreiking, de Hik en Salman Rushdie.
Lees hier alle dagverslagen.

Lees verder...


Boekrecensie, Festival: Crossing Border 2015 - Salman Rushdie

Crossing Border

Zonder aankondiging stappen interviewer Jamal Ouariachi en Salman Rushdie het podium op. Alsof er niets aan de hand is en er gewoon een boek-interview gaat plaats vinden. Ik check de schoenen van Rushdie: die staan op de vloer, niets vreemds. ‘All of us are in danger all the time. Once you accept that, it sets you free.’

Lees verder...


Boekrecensie, Festival: Crossing Border 2015 - Little Raven

Crossing Border Little Raven ‘Crossing Border is een serieus festival, dus ga ik, de auteur van dit boek, serieus voorlezen,’ aldus Micha Wertheim zondag tijdens de Little Raven-middag. Hij heeft een pak aan en nette schoenen, voor de volle tribune staat een fauteuil waarop hij gaat zitten. Hij vervolgt: ‘Ik zal eerst het belangrijkste van het boek voorlezen; het ISBN-nummer.'

Lees verder...


Boekrecensie, Festival: Crossing Border 2015 - Zaterdag 14-11-15

Crossing Border 2015

Het is zeven uur, Crossing Border begint, maar de oordopjes kunnen nog even uitblijven. Menno Pot, presentator van de grote zaal, gaat het publiek voor in een minuut stilte – niet alleen Crossing Border, maar ook op andere festivals en bij andere poppodia in Nederland staan zaterdagavond stil bij de aanslagen in Parijs. Lees het verslag over de zaterdagavond met Alela Diane, Ali Eskandarian, Bianca Casady, Kitty, Daisy & Lewis.

Lees verder...


Boekrecensie, Festival: Crossing Border 2015 - Vrijdag 13-11-15

Crossing Border - vrijdag 13-11-15

Een stuk schrijven over een avond uit, over bandjes kijken, naar schrijvers luisteren, met vrienden praten, voelt vreemd omdat het over gisteren gaat. Over vrijdag de dertiende. Want thuiskomend van een prima tweede Crossing Border-avond, vertelde de radio over de aanslagen in Parijs. Over mensen die een avond uitgingen, een bandje gingen kijken, met vrienden praten…
lees hier het CB-verslag van Edwin Fagel en Ricco van Nierop.

Lees verder...


Boekrecensie, Festival: Crossing Border 2015 - ECI-uitreiking

Crossing Border 2015 ECI De AKO is dood, lang leve de ECI - Tijdens de eerste avond van het Crossing Border Festival werd voor het eerst de ECI-literatuurprijs uitgereikt. Jeroen Brouwers won op afstand, de andere genomineerden werden geïnterviewd en Frans van Deursen verzorgde de pauzemuziek. Ondertussen hield de commissie Stiekem de boel op en leerden we dat zowel Art Rooijakkers als Loretta Schrijver de nieuwe literatuurspecialisten zijn.

Lees verder...


In vorige edities van dR:


 

In het blauwe heenin

Hij zit daar maar. Voor het raam. Op een stoel dan nog, godverdomme. Hij verroert geen poot. Als zijn zitten nu nog maar de herinnering aan of de belofte van dienamiek in zich had gedragen, maar neeeh, stokstijf stil zit die zeikerd en het ziet er niet naar uit dat hij zich vandaag of morgen gaat bewegen, of dat hij zich gisteren nog bewogen heeft.

Eergisteren nog wel. Eergisteren wassi zo druk als een baasje. Echt waar. Gijlie haadt hem moeten zien! Hij was al zijn herinneringen op alfabetiese volgorde aan het leggen om ze vervolgens van A tot Z in te kunnen plakken als zijn van godvergeten vakansiephotoos. Daar lagen ze, overheen zijn gehele keukentafel: al zijn herinneringen. Allemaal. Er waren er bij die hem dierbaarder waren dan andere. Zo was er een herinnering aan het meisje dat zich voortbewoog in een doos waaronder wielen stonden. “Hier,” sprak hij, wijzend op die spesifieke herinnering, “daar.” Hier daar, zo praat die tiep nu eenmaal, ik kan er ook niks aan doen. “Hier:

we paarden in een emmer vol slagersmessen en ik werd wakker met het Zwaard van Damokles boven mijn kop!”

Want zo was het nu eenmaal gegaan, daar kon hij ook niks aan doen.

Er waren nog herinneringen. Er waren zowaar, eksjoewallie, nog vakansieherinneringen bij ook! Aan Ana. Spaanse Ana. Ana met het badpak. Ana met de tetjens. En zee, veel zee ook. Zoals dat hoort, met vakansieherinneringen. En nog, nog herinneringen waren er. Aan zijn ouders. De een halfdood, de ander halfdronken. Het kleine rode driewielertje, de teddybeer, de grote witte plastieken polisieauto. Zulke herinneringen waren er ook. En ze lagen daar allemaal. Op zijn keukentafel. Eergsiteren. Toen er nog aksie was (hij herinnert zich nog wel aksie).

Maar nu zit hij daar maar, op die stoel. Hij heeft zich helemaal leegherinnerd. Hij denkt niks meer, hij doet niks meer. Naja. Hij eet een appel, nu. Dat dan weer wel.

tim donker


Kies een column uit het archief via onderstaand menu.

Volgende week meer recensies op de Recensent.