Er gaat iets geruststellends uit van een titel als Hier mag niets af zijn voor een verzameld werk van een dichteres die nog maar net de 50 is gepasseerd. Het werk is niet af; er wordt gewoon doorgewerkt, en als het aan de auteur ligt houdt dat nooit op. Het gaat maar om een voorlopig verzameld werk.
De woorden zijn opgeroepen door de muziek. Daarvoor buigt hij deemoedig het hoofd. Als recensent is hij slaaf van de muziek. Hij schrijft maar wat de muziek hem opdraagt. Niets meer. Niets minder. Dus als de muziek hem zegt deze resensie te beginnen met Stel je voor, dan begint deze resensie met Stel je voor. Als is het dan een godverdoemmes klotekliesjee.
Stel je voor...
Gwenaëlle Stubbe is één van de allerbeste poëten van dit millennium. Hah! Die zin staat alvast. Kijk m daar nu staan, die zin, gebeiteld in een rotswand als hij is. Staat hij. En zegt hij. En blaast hij òp het aloude resensentenkliesjee Nu Al Voer Voor In De Jaarlijstjes! (hoe lang is het geleden dat u dìe nog las? twee weken? drie dagen? een half uur?), tot in ekstremis. En de ekstremis is de enige mis die past bij Gwenaëlle Stubbe.
Ikzelve echter zat gewoon tuus. Waar zou ik anders gezeten hebben? Ik zat tuus en er was dit boek waar ik mijn handen op had gekregen. schrap me van Dimitri Antonissen. Overdag is hij sjef nieuws bij Het Laatste Nieuws en saavonts neemt hij kranten allerhande en gaat erin zitten strepen. Gewoon strepen. Hij pakt een stift en hij maakt alle woorden zwart. Net zo lang tot er van het oorspronkelijke krantebericht nog maar een paar woorden meer overschieten. Die woorden noemt hij stiftgedichten. Dit is hoe hij zijn poëzie maakt. Hij kapt alle overbodige woorden weg en wat dan overblijft is een gedicht.
We maken nog geen honderd woorden vuil aan de derde Twilight-film, of de vierde Shrek, maar besteden meer aandacht aan aardige tot behoorlijk leuke komedies als Leap Year en Get him to the Greek. Echt interessant wordt het bij het anti-Stilleriaanse Greenberg (met Ben Stiller) en de harde thriller Unthinkable.
Maar terug in Toscane, mijn vrouw en ik, drinken en eten we, we vrijen, we rijden, we slenteren doorheen de chiantiregio en ik zeg i ate his liver with a nice chianti keer en keer opnieuw tot mijn vrouw er tureluurs van wordt. Ook lezen we. Mijn vrouw één van die honderdduizend mysterieënthrillers die in het kielzog van De Da Vincicode verschenen zijn en ik lees gelijk tuis weer zoon tien boeken door elkaar. Onder andere In een handpalm van K. Michel (heel de vakansie lang, trouwens, dacht ik dat er op het omslag iemand stond die de maan wilde vangen in een koekenpan. pas op een avond vlak voor vertrek zag ik ineens dat het een pannekoek was). Het was goed. Het was een goed boek. Omdat Toscane goed was, omdat de Chianti goed was, omdat mijn esposa en ik goed waren. En, naja, omdat In een handpalm goed was.
en de tijden waren vol geworden en we waren bezig weest ze leeg te smijten, die veels te volle tijden, in italië. want waar smijt men beter tijden leeg dan in italië? heel de geschiedenis is ommers druk doende geweest al zijn tijden leeg te smijten in italië! en we waren daar. en we liepen. we liepen door firenze. we zochten. we zochten wat volgens de reisgids de beste ijssalon ter wereld heten moest. en we liepen. we liepen doorheen de achterafsteegjes en de kronkelpaadjes. en daar. ineens: !EEN PLATENZAAK! een platenzaak in firenze!, kom dat tegen.
Drie zeer verschillende films deze week: een behoorlijk slechte romkom met Jennifer Lopez (The Backup Plan), een avonturistische, historische & spannende film over bergbeklimmers in nazi-Duitsland (Nordwand) en een zeer indrukwekkende, speelse, bomvolle film over de keuzes in het leven (Mr. Nobody).
...schal ik de teevee aan om te zien of het ontbijtnieuws nog iets te lachen biedt en er is betoging gaande op ergens een plek, een betoging op ergens een plek tegen ergens een onrecht en op de betoging zie ik een jongen en op zijn spandoek staat te lezen in koeien van letters Weg met de winter! Leve de lente! en op zijn hoofd draagt de jongen een heel erg lullig mutsje
en ik denk ja
zis is ze blues van ze lullige mutsje
Dan hem aan huis te hebben. De Saaie Harry studio. King Me heeft m. De Saaie Harry. Zeker weet ik niet of dat een studio aan huis is (ik loop de deur niet plat bij die gasten van King Me ziet u) maar het KLINKT wel als een studio aan huis. En delen van Them Brawlers klinken zeker ook alsof ze opgenomen zijn in een studio aan huis, saavonts laat misschien, of soggends nog half in slaap (en de instrumenten lichten op in het halflicht). Uit de losse pols, nog niet goed wakker, de ogen nog half toe.
“Vele psychologen en psychiaters hebben aangetoond dat er geen verband is tussen het celibaat en pedofilie. Veel andere onderzoekers hebben echter aangetoond dat er wél een verband is tussen homoseksualiteit en pedofilie. Dat is echt waar, ik heb de documenten. Dat is een probleem.”
Aan het woord was (in de vertaling van het RTL Nieuws) de tweede man van het Vaticaan, Kardinaal Bertone. Het meest onthutsende van die uitspraak is misschien nog wel dat dit duidelijk geen leugentje om bestwil was, geen bewust verdraaien van de feiten. De man is er zelf zichtbaar van overtuigd dat wat hij zegt klopt, zo overtuigd dat hij er geen kwaad in ziet dit soort uitspraken tijdens een persconferentie te doen.
Ik wil wel geloven dat de documenten waar de man mee schermt ook inderdaad bestaan. Je kunt onderzoekers alles laten zeggen. Zelf zie ik de logica wel van de redenatie dat mensen die zich noodgedwongen moeten onthouden van seksueel contact, sterk in de verleiding komen om hun machtspositie te misbruiken. Kinderen zijn kwetsbaar en daarmee de enige personen waar deze mensen in die situatie ongestraft seks mee kunnen hebben. Maar het lijkt me nog een hele dobber om die redenatie wetenschappelijk te bewijzen. Een dergelijk onderzoek kan net zo goed bijvoorbeeld aantonen dat mensen die zich aan het celibaat houden dichter bij God komen te staan.
En dat er andere onderzoeken bestaan, waarin wordt beweerd dat er een verband is tussen homoseksualiteit en pedofilie: vast wel. Er bestaan homoseksuele pedofielen, en er zal wel een rapport te formuleren zijn waarin homoseksualiteit en pedofilie rechtstreeks met elkaar in verband worden gebracht.
Maar is dat relevant? We weten dat de wetenschap elke theorie kan bewijzen of ontkrachten. We weten ook dat het Vaticaan een instituut is dat op zijn zachtst gezegd een eenzijdige visie op de wereld heeft. En we weten ook dat het Vaticaan in grote verlegenheid is gebracht en zich ten koste van alles wil rechtvaardigen. Moeten we dan nog luisteren naar zo’n man?
Het was misschien te verwachten dat een dergelijk figuur een dergelijke uitspraak zou doen. Maar dat neemt niet weg dat wat hier gebeurt zeer kwalijk is. Het Vaticaan heeft wereldwijd nog steeds een grote aanhang. Op deze manier worden de homoseksuelen, toch al niet de meest populaire mensen binnen het katholieke geloof, dupe van het schandaal dat de kerk zelf heeft veroorzaakt.
Het zou de kerk sieren eens kritisch naar zichzelf te kijken, in plaats van naar anderen te wijzen. De homoseksuelen worden op deze manier zondebokken, hedendaagse heksen. En we weten waar dat in het verleden toe heeft geleid.
Kies een column uit het archief via onderstaand menu.